ترشک در دسته گیاهان دارویی قرار دارد و از گذشته برای درمان بیماری های مختلفی مورد استفاده قرار میگرفته است. البته این گیاه پرخاصیت در حال حاضر جزو گیاهان دارویی مشهور نمیباشد. ترشک نام های دیگری همچون: حمیضه، ترشه، ساق ترشک، نیره خراسانی، حلیمون، رومکس و... نیز دارد.

ترشک ایرانی در دسته علف هفت بند قرار دارد که در برخی منابع به آن حماض میگویند. این گیاه برگ های ترش مزه ای دارد. ترشک دارای تارتاریک اسید و اگزالات میباشد. همچنین طبق مطالعات انجام شده گیاه ترشک از سدیم، پتاسیم، فسفر و کلسیم نیز برخوردار است.

در ادامه این مطلب از طب شناس همراه ما باشید تا به طبع ترشک در طب سنتی و همچنین خواص ترشک در طب سنتی و مضرات آن بپردازیم.

طبع ترشک در طب سنتی چیست؟

طبع ترشک در منابع طبی، سرد و خشک است. مصرف ترشک برای گرم مزاجان مفید است اما افرادی که طبع سردی دارند بهتر است این گیاه را با مصلحش مصرف نمایند.

خواص ترشک در طب سنتی چیست؟

خواص ترشک برای لاغری: مصرف دمنوش ترشک سبب کاهش کلسترول و تری گلیسیرید میشود و با افزایش ادرار در لاغری و کاهش وزن موثر است. همچنین این گیاه دارای مقادیر بالایی فیبر است که عمل دفع را منظم میکند و با افزایش حس سیری باعث کاهش وزن میشود. وجود فیبر در این گیاه به تنظیم سطح قند خون نیز کمک میکند.
خواص ترشک برای پوست: افرادی که دارای جوش های موضعی و پوستی هستند میتوانند از ترشک برای درمان آن ها استفاده نمایند. ترشک سرشار از آنتی اکسیدان است که از پیری و ایجاد چین و چروک جلوگیری مینماید.
خواص ترشک برای کبد: ترکیبی مساوی از آب ترشک و روغن کرچک تهیه کرده و مصرف نمایید. این ترکیب فوق العاده عملکرد کبد و قلب را بهبود میبخشد و در درمان بی خوابی بسیار موثر است. این ترکیب دارای خاصیت ضد التهابی است. ترشک برای تقویت کبد بسیار خوب است و مصرف برگ آن در تقویت معده تاثیر بسزایی دارد.
خواص ترشک در بارداری: درباره مصرف این گیاه در دوران بارداری اطلاعات دقیقی در دست نیست و به همین دلیل بهتر است قبل از مصرف ترشک با پزشک مشورت شود.
ترشک برای زردی نوزاد: این گیاه در درمان زردی نوزاد موثر است اما برای مصرف آن باید حتما با پزشک یا متخصصین طب سنتی مشورت شود زیرا ممکن است برخی عوارض مثل دلپیچه و اسهال نوزاد را به دنبال داشته باشد.
ترشک برای یبوست: استفاده از ترشک برای درمان یبوست پیشنهاد میشود. همچنین مصرف منظم این گیاه در تقویت معده موثر است. برای درمان یبوست به وسیله ترشک میتوانید حدود سیصد گرم کاهو، صد گرم برگ ترشک، مقداری جعفری خشک شده، یک لیتر آب و حدود دویست گرم نان برشته حاوی سبوس را با کمی ادویه بپزید و هرشب این سوپ را مصرف نمایید. پس از چند روز خواهید دید که چگونه به رفع یبوست کمک خواهد کرد.

خواص ترشک برای پوست:

همانطور که گفتیم طبع ترشک سرد و خشک است و افراد میتوانند از آن برای رفع جوش های موضعی و پوستی استفاده نمایند. ترشک گیاه دارویی است که سرشار از آنتی اکسیدان است و به همین دلیل از بروز پیری و چین و چروک جلوگیری میکند. ترشک دارای مقادیر زیادی ویتامین A، C، و B9 است. این گیاه فوق العاده به موهای خشک و آسیب دیده نیز کمک بسزایی میکند.

ترشک خاصیت سم زدایی دارد و مصرف آن سبب دفع سموم مضر بدن میشود و عواملی که باعث عفونت در بدن هستند را از بین میبرد.

این گیاه جذب مواد مغذی را افزایش میدهد و به همین دلیل در تقویت مو، ناخن، و سلامت پوست موثر است. اگر میخواهید پوست خود را سفت کنید میتوانید از مخلوط ترشک و عرق رازیانه، ضماد تهیه کنید و روی پوست خود بمالید. این ترکیب به سفت و جمع شدن پوست شما کمک میکند.

ترشک برای دیابت:

این گیاه پرخاصیت سرشار از فیبر است و به همین دلیل مصرف آن سبب تنظیم سطح قند خون میشود. آنتی اکسیدان های موجود در ترشک باعث خنثی شدن رادیکال های آزاد مضر میشوند و سلول های بدن را از آسیب حفظ مینمایند. همچنین وجود این آنتی اکسیدان ها از بروز بیماری های زیادی مثل بیماری های قلبی، دیابت نوع 2 و سرطان پیشگیری میکند.

ترشک دارای آنتی اکسیدان های: اسیدهای فنولیک، نفتالن ها، کاروتنوئیدها، فلانوئید ها، آنتراکینون ها و... است.

عوارض مصرف ترشک چیست؟

مصرف این گیاه در افراد سرد مزاج موجب کاهش میل جنسی میشود.
استفاده مداوم از ترشک به دلیل داشتن مقادیر بالایی اسید اکسولید، برای کلیه ها و مثانه مضر است.
زیاده روی در مصرف ترشک ممکن است باعث بروز سنگ کلیه، کیسه صفرا یا مثانه شود.
از پخت این گیاه در ظروف مسی خودداری نمایید، زیرا میتواند باعث بروز مسمومیت شود.
افراد دارای اسید اوریک نباید ترشک مصرف کنند.
برخی افراد ممکن است به ترشک حساسیت داشته باشند، پس اگر بعد از مصرف آن علائم ناراحت کننده ای احساس کردید از استفاده مجدد آن خودداری نمایید.
مصرف این گیاه ممکن است با عوارض دیگری همچون: ورم کلیه، تحریک معده و روده، اسیدی شدن خون، افزایش تعریق و... همراه باشد.